Een jaar geleden kostte een nieuw vakgebied ons weken. Nu ongeveer een dag. Mensen gaan ervan uit dat we een beter model hebben gevonden. Niet dus. Wat er veranderde zit een laag lager, en het is een stuk minder spannend dan AI. Waarschijnlijk daarom praat niemand erover.
Wat een vertical eigenlijk is
Bij ons is een vertical een complete vakwereld voor een specifieke leeftijdsgroep. Space voor tien- tot dertienjarigen. Science met virtuele practica. Elk met eigen lessen, eigen mentor, eigen illustraties, eigen toon. Het is geen jasje over hetzelfde product. Precies daarom was het vroeger traag.
Het designsysteem is de reden, niet het model.
Het knelpunt was nooit het schrijven
Je zou verwachten dat de inhoud het zware deel is. Niet waar. Het zware deel was dat elke nieuwe vertical nieuwe schermen betekende, nieuwe componenten, nieuwe beslissingen over witruimte, nieuwe randgevallen, en een designer en een developer die twee dagen over een kaartindeling steggelen. Tien beslissingen per scherm, veertig schermen, en een kind ziet er niets van.
Dus haalden we de beslissingen weg
We hebben het designsysteem echt gebouwd. Echte componenten, echte tokens, echte illustratieregels, echte paginapatronen. Geen styleguide in een document, want dat leest niemand. Componenten in code die de enige manier zijn om een pagina te maken. Zodra dat er lag, was een vertical bouwen geen designproject meer maar montagewerk. En montagewerk is iets waar AI echt goed in is.
Daarom mislukt AI-bouwen bij de meeste teams
Zet een AI op een codebase zonder systeem en je krijgt een schitterend prototype en drie weken opruimen. De uitkomst ziet er goed uit en klopt overal net niet, en dat repareren kost meer dan het met de hand bouwen. Zet dezelfde AI op een codebase waar precies één juiste manier bestaat om een kaart te maken, en hij maakt de kaart goed. De beperking is wat het laat werken. Mensen blijven die beperking weghalen om sneller te gaan, wat precies andersom is.
Waar niemand je voor waarschuwt
Het designwerk verandert, en niet iedereen vindt dat meteen leuk. Onze designers tekenen geen losse schermen meer. Ze zijn nu eigenaar van het systeem, beoordelen wat eruit komt en bepalen wat erin mag. Dat is een seniorder en interessanter vak, maar het is een ander vak dan waar ze op solliciteerden. Doe je dit, zeg het dan hardop tegen je team vooraf en niet achteraf.
Wat het niet oplost
Snelheid maakt iets nog niet de moeite waard. We kunnen een vertical in een dag bouwen en discussiëren nog steeds een week of een onderwerp er überhaupt een verdient. Het knelpunt verschoof van bouwen naar beslissen. Dat is een beter knelpunt, maar het blijft een knelpunt.
Neem dit mee
- 1Het designsysteem is de reden, niet het model.
- 2AI-bouwen werkt alleen waar precies één juiste manier bestaat.
- 3Beperkingen weghalen om sneller te gaan maakt je langzamer.
- 4Designers gaan van schermen tekenen naar het systeem beheren. Zeg dat vooraf.
- 5Als bouwen goedkoop wordt, wordt beslissen het knelpunt.
